Ontroering

Dit varken is God

Dank zij de bio-industie zijn heel wat beesten verdwenen uit het openbare leven. Onherkenbaar en stil liggen ze in de supermarkt verpakt in cellofaan. Niet gerangschikt naar aardigheid maar naar prijs, of vetgehalte. De nog zichtbare dieren staan aan de wieg van de veranderende omgangsvormen. Die wij niet zien die doen daar niet aan mee. Hoe wij ons ten aanzien van alle dieren dienen te gedragen kan niet gebaseerd worden op hoe we omgaan met onze gezelschapsdieren Het is de sentimentaliteit die de basis is voor wat je doet met een gezelschapsdier en wat niet.  Dat heeft met rechten niets uit te staan. Je gedraagt je anders met een gezelschapsdier dan met een slachtdier. En als je ze allebei hebt dan houdt zich dat wel in evenwicht. Maar hoe reageren mensen die alleen dieren tegenkomen als gezelschapsdier als ze ‘toevallig’ stoten op een slachtdier? Hoe reageert een klein kind als hij voor het eerst een leeuw ziet?

Mijn vierjarig zoontje Fabian zei destijds: ‘Ik eet geen vlees want het varken vindt het niet leuk geslacht te worden.’ Toen hij meende dat worst niet van het varken kwam – bij het worsten draaien was-ie op school – hebben we hem in die waan gelaten. Pas toen hij aan tafel beweerde dat ham ook niet van het varken kwam, hoefde ik alleen maar het hoefje te laten zien en dat was het einde van zijn vegetarische episode.