De vier overgebleven biggetjes bleken vier beertjes te zijn. Omdat het mestvarkentjes zouden worden, moesten zij gecastreerd. Daar wist de buurman wel raad mee, hij zou die en die dag even langs komen en ik moest zorgen dat de olijfolie en de waterstofperoxide klaarstonden. De buurman kwam en om de beurt verloren alle varkentjes hun mannelijkheid. Hij nam ze tussen zijn benen met de kop naar beneden, sneed ze een jaap tussen hun poten, griste de ballen weg en gooide ze met een flinke zwaai over zijn rug waar de honden ze kunstig opvingen. Een straaltje waterstofperoxide in de wond, een flinke scheut olijfolie, een klap met de vlakke hand erop en wegwezen jij. Elk varkentje gilde op één na. Die bleek een zakbreuk te hebben en dat ging de buurman te ver. ‘Voor die moet je naar de veearts.’