Nauwelijks had ik het varkentje in de gewenste houding of Adolfo ritste met een scherp mesje de buik van het slachtoffer open. Daar schrok dat varkentje van. Het gaf krijsend een flinke ruk en ik kon het maar ternauwernood vasthouden. Wat wel alle kanten uitschoot, waren zijn darmen. Adolfo vloekte en het varkentje krijste uit alle macht. ‘Stomme idioot, dat je alleen bent gekomen. Met zijn drieën was dit niet gebeurd!’